portrety roślin
Smagliczka skalna
Złocisto-żółte kępy smagliczki skalnej widoczne są z daleka. W kwietniu i w maju kwiatów jest tak dużo, że nie widać spod nich srebrzysto-szarych owłosionych listków. Dzięki tym listkom zebranym w rozety smagliczka jest atrakcyjną byliną skalną przez cały rok. Z powodzeniem może też rosnąć na płaskiej rabacie, albo tworzyć obwódki.Smagliczka rośnie w formie zwartych krzaczków wysokości 30 cm, a jej łodygi od dołu drewnieją. Aby te krzaczki były zawsze zgrabne i gęste, powinieneś po przekwitnięciu ściąć wszystkie gałązki wraz z liśćmi na wysokości 10 cm. Na pozornie suchych gałązkach są prawie niewidoczne(ale są na pewno!) śpiące pączki, z których bardzo szybko wyrosną nowe listki, a w końcu sierpnia twoja smagliczka zakwitnie drugi raz. Jeśli jej nie przytniesz, będziesz patrzył na coraz dłuższe, pokładające się łodygi.
Smagliczka nie boi się suszy ani mrozu, uwielbia słońce i przepuszczalną, wapienną glebę.
Jeśli chciałbyś wykopać i podzielić smagliczkę, spotka cię zawód, bowiem jej korzeń jest tak zbudowany, że nie da się podzielić. Możesz ją za to dość łatwo rozmnożyć z nasion kupionych w sklepie lub zebranych we własnym ogrodzie. Wysiać je trzeba w kwietniu lub w maju do skrzyneczki lub inspektu. Po kilku tygodniach przepikować do doniczek, pod konice lata posadzić na wybrane dla nich miejsce. Zakwitną wiosną.
Nazwa łacińska: Alyssum saxatile
Miesięcznik "Twój Ogrodnik" nr 7 rok 2002
